વિસામો

એક પળ માણવા નો પ્રયાસ

કોનાર્ક સુર્ય મંદિર

કોનાર્ક સુર્ય મંદિર

શાળાકીય પ્રદર્શન – તારિખ 19-12-2010

મોડેલ વિષય – કોનાર્ક સુર્ય મંદિર

સ્થાન – ઈંડિયન એજ્યુકેશન સ્કુલ – સોહાર

મોડેલ બનાવનાર – મનશ્રી નિ. પંચાલ (7 – ડી)

Architecture
The temple takes the form of the chariot of Surya (Arka), the sun god, and is heavily decorated with stone carving. The entire complex was designed in the form of a huge chariot drawn by seven spirited horses on twelve pairs of exquisitely decorated wheels.
The entrance is guarded by two giant lions, which are each shown crushing a war elephant. Each elephant in turn lies on top of a human body. The temple symbolizes the majestic stride of the Sun god.
All around the temple, there are various floral and geometric patterns.
The poet Rabindranath Tagore wrote of Konark: “Here the language of stone surpasses the language of man.”
The Sun Temple, built in the thirteenth century, was conceived as a gigantic chariot of the Sun God, with twelve pairs of exquisitely ornamented wheels pulled by seven pairs of horses. Majestic in conception, this temple is one of the most sublime monuments of India
Thousands of images include deities, celestial and human musicians, dancers, lovers, and myriad scenes of courtly life, ranging from hunts and military battles to the pleasures of courtly relaxation. These are interspersed with birds, animals (close to two thousand charming and lively elephants march around the base of the main temple alone), mythological creatures, and a wealth of intricate botanical and geometrical decorative designs. The famous jewel-like quality of Orissan art is evident throughout, as is a very human perspective which makes the sculpture extremely accessible.
The Sun temple belongs to the Kalinga school of Indian temples with characteristic curvilinear towers mounted by cupolas. In shape, the temple did not make any major departure from other sikhara temples of Orissa. The main sanctum which (229 ft. high) was constructed along with the audience hall (128 ft. high) having elaborate external projections. The main sanctum which enshrined the presiding deity has fallen off. The Audience Hall survives in its entirely, but only small portions of the Dancing Hall (nata Mandir) and the Dining Hall (Bhoga-Mandap) have survived the vagaries of time. The Temple compound measures 857 ft (261 m) by 540 ft (160 m). The alignment of the Sun Temple is on the east-west direction. The Temple is located in natural surroundings, abounding with casuarina plantations and other types of trees such as mahogany, rosewood, eel which grow on sandy soil.

History
The large structure seen today is actually the mantapa (jagmohan). Of the main tower, which once stood in the front, only the remains can be seen. This tower (deul) was perhaps 200 feet (60 metres) tall, higher than any other temple in India[1].
The most popular theory about the root of the fall of Konark temple rests with the Kalapahad, the general of Bengal Sultan Sulaiman Khan Karrani. According to some accounts Kalapahad was formerly a Hindu Kayastha [2] officer, however he had converted to Islam[3]. According to Afsanah-i-Shahan of Shaikh Kabir Batini [4], he was a Batini Afghan.
According to the history of Orissa, Kalapahad invaded Orissa in 1508. He destroyed Konark temple, as well as a number of Hindu temples in Orissa.
The Madala Panji of Puri Jagannath temple describes how Kalapahad attacked Orissa in 1568. Including Konark temple, he broke most of the images in most of the Hindu temples in Orissa.
Orissa came under Muslim control in 1568. There were constant attempts to destroy the Hindu temples. The Pandas (priests) of Puri, to save the sanctity of the Puri temple, took away the Lord Jagannath from the Srimandir and kept the image in a secret place.
Similarly, it is said that the Pandas of Konark took away the presiding deity of the Sun temple and buried it under the sand for years. Latter on the image was said to have been removed to Puri and kept in the temple of Indra, in the compound of the Puri Jagannath temple. According to others, the Puja image of the Konark temple is yet to be discovered. But others hold the view that the Sun image now kept in the National Museum of Delhi was the presiding deity of the Konark Sun temple.

ડિસેમ્બર 14, 2010 Posted by | General | Leave a comment

ગુઝારિશ

ગુઝારિશ વિશે ઘણું ઘણું વાચ્યા પછી જોવાની ઈછ્છા થઈ કોઈ એ કહ્યુ કે આ ફિલ્મ ને સ્ટેંડીગ એવિયેશન મળ્યુ પણ જોયા પછી ખોદ્યો ડુંગર અને નિકળ્યો ઉંદર જેવી થઈ.

સંજય લીલા ભણશાલી નુ ડાયરેક્શન જોતા તેમની ગત ફિલ્મ બ્લેક ની સહજ યાદ આવી જાય. માટે મેં પણ સહજ બ્લેક સાથે તુલના કરી પણ છેવટે નિરાશા સાથે કહેવું થાય છે કે તેમણે તેમનો ટચ ગુમાવ્યો છે. એમ લાગે છે કે તેમણે બ્લેક બનાવી ને ભુલ કરી હોય અથવા તેઓ તે ફિલ્મ માંથી હજી બહાર નથી નીકળી શક્યા.

તેઓ હજી પણ ચમત્કાર શર્જી શકે જો તેઓ બ્લેક માંથી બહાર આવી હમ દિલ દે ચુકે સનમ જેવી ફિલ્મો ફરી બનાવે.

ગુઝારિશ જોઈને તુલના થય જ ગઈ છે તો ચાલો કરીયે ચર્ચા ગુઝારિશ ની.
1) જો કે ફિલ્મ સંજય લીલા ભણશાલી ની છે માટે રિતિક રોશન અને એશ્વર્યા રાય પાસે અપેક્શા ઘણી વધી જાય એ સ્વાભાવિક છે. પણ અહીં અમે રાહ જોતા રહ્યા કે રિતિક કઈંક એવુ કરશે જે દિલ ને સ્પર્શી જાય પણ એની રાહ માં ફિલ્મ પુરી થયી પણ રિતિક નો એવો ચમકારો જોવા ના મળ્યો. અહીં એક વાત મુકવી પડે કે અમિતાભ ની નજીક પણ રિતિક જઈ ના શક્યો. ખરેખર બીગ બી ની અદા દિલ ને સ્પર્શી જ હતી.

હાં એશ્વર્યા રાય ની એક્ટિંગ લાજવાબ હતી પણ ફુટેજ જોઈયે એટલું ના મળ્યુ.

2) બ્લેક પોઝીટીવ થીંક ફિલ્મ હતી જ્યારે ગુઝારિશ નેગીટીવ થીંક હતી.

મારી સંજય ભણ્શાલી ને વિનંતી છે કે બ્લેક ફિલ્મ માંથી બહાર આવી ને ફિલ્મ બનાવે જેથી અમે નિરાશ ના થઈયે કારણ કે એમના જેવા ડાયરેક્ટર ફિલ્મ ઈડંસ્ટ્રી માં ઘણા ઓછા છે અને અમને એમની ફિલ્મો નો હંમેશા ઈતંજાર હોય છે.
બાકી ગુઝારિશ અને રિતિકે નિરાશ કર્યા.

તણખો – આ મારો પોતાનો અભિપ્રાય છે માટે કોઈયે પણ આ લેખ થી પ્રભાવિત થયા વિના એક વાર ફિલ્મ જોવી અને પછી જ પોતાનો અભિપ્રાય આપવો.

ડિસેમ્બર 6, 2010 Posted by | General | Leave a comment

સોહાર ના ગુજરાતીઓ

સોહાર ના ગુજરાતીઓ

આ લેખ લખવા નો મુખ્ય ઉદેશ એ છે કે તેઓ એ સ્વાર્થ વિના કાર્ય ને અંજામ આપ્યો છે
બાકી વેજ ના બદલે નોન – વેજ રેસ્ટોરંટ વધારે નફો આપે છે.

અને પારકા દેશ માં દરેક ગુજરાતીઓ ને સાથે લાવવાનુ કામ સહેલુ તો નથીજ્.

આ બે અગત્ય ના મુદ્દા ધ્યાન માં રાખી આ લેખ લખવાનો વિચાર આવ્યો અને સારા વિચારો હંમેશા શેર કરતાં રહેવું એ જ તો બ્લોગ – જગત નો ફાયદો છે.

તમે કિશોરભાઈ ને ભાગ -1 માં અને જયેશ ભાઈ અને રાજુભાઈ ને ભાગ -2 માં મળી શકશો.

(1)
ઈસ્લામ દેશ માં આવ્યા હોય અને તમે શાકાહારી હોય તો કલ્પના કરો કે તમારી શું હાલત થાય્ ?

દરેક જગ્યા એ તમને નોન-વેજ જોવા મળે. એક પળ માટે એમ પણ થાય કે પાછા સ્વદેશ જતાં રહીયે પણ ધારો કે અહી તમને શુધ્ધ શાકાહારી ભોજન મળી રહે તો ? તો પછી તમને સુખદ અનુભવ થાય. આવો અનુભવ મિલન માં લેવા જેવો છે. એમ તો એવુ કોઈ ગુજરાતી સોહાર માં ના હોઈ જે મિલન રેસ્ટોરંટ થી પરિચિત ના હોઈ. મિલન એટલે દરેક નવા-સવા આવેલા ગુજરાતી નુ મિટિંગ પોઈંટ. જ્યાં વસે એક ગુજરાતી ત્યાં વસે ગુજરાત- અહીં તમને ગુજરાત ની યાદ તાજી થઈ જાય્.

મિલન ની બહાર નો કુવો અને કુવા પર લાકડા નું ઢાંકણ જે અમારી બેઠક. એના પર બેસી ને મસાલેદાર ચાય ની ચુસકી લઈએ એટલે બસ રોમાંચ થઈ જાય. એક ચહા પુરી કરતા સમય ક્યાં નીકળી જાય ખબર ના પડે. ગમે તેવા ગરમ વાતાવરણ માં પણ આ કુવા ની બેઠક પર હમેંશા ઠંડક નો અનુભવ થાય્.
એ દિવસો પણ કેમ ભુલાય કે જ્યારે સવારે પાંચ સાડા પાંચે ડ્રાઈવીંગ સ્કુલે જતા હોઈ ત્યારે પાછળ ના દરવાજે જઈ ચહા લઈયે ત્યારે તો એમ જ લાગે કે અમારા જેવા એકલા અટુલા માટે આનાથી બીજો પર્યાય શુ હોઈ શકે ?
કિશોરભાઈ બાપોલીયા આ રેસ્ટોરંટ ના જનક જેના અગાધ મહેનત થી 1992 માં મિલન ની સ્થાપના થઈ. ખરા અર્થ માં કિશોરભાઈ નુ સેવા કાર્ય જ કહેવાય જે આટલા વર્ષે પણ સફળતા થી કાર્યરત છે. એમનો સ્વભાવ પણ રેસ્ટોરંટ ના નામ પ્રમાણે મિલનસાર. દરેક ને સાચો માર્ગ બતાવે તેથી જ કોઈને પણ અહીં આવ્યા પછી અને તેમને મળ્યા પછી આ દેશ અજાણ્યો નથી લાગતો. એમનુ ઘર રેસ્ટોરંટ ની ઉપર એટલે નવરાત્રી માં એમને ઘરે આમત્રંણ હોય્. એ દિવસે તો એમના ઘરે આરતી અને ગરબા થી અસ્સલ ગુજરાત ની મહેક ગુજીં ઉઠે. આવાં તો અનેક અનુભવ મિલન થી જોડાયેલા છે.

શુધ્ધ શાકાહારી મિલન માં ખીચડી-કઢી , પુલાવ – કઢી , અને હાં મથુરા નાં ગોટા હમેંશા મળી રહે. ઠંડી માં બાજરા ના રોટલાં અને વેંગણ નું ભડતું હોય અને છાસ તો હોય જ્ ઉપરાંત મસાલેદાર ચાય્ , ભેળ¸¸ પાપળી , કચોરી તો અહીં ટેસ્ટ કરવી જ રહી. દિવાળી માં અહીં જાત જાત ની મિઠાઈઓ બને અને તે પણ ગુણવત્તા જાળવી ને બનાવી હોય્.

બીજું અહીં તમને એક કોર્નર માં જાહેરખબર જોવા મળે જે તે તમને ફર્નિચરૢ વાહન અથવા તો ભાડાં નું ઘર લેવા-વેચવા માં ઉપયોગી થાય. આ સેવા કિશોરભાઈ નિસ્વાર્થ ભાવે કરે છે.

મિલન ફક્ત રેસ્ટોરંટ નથી પણ ઘર જેવુ વાતાવરણ અને શુધ્ધ શાકાહારી સેવા આપનાર સોહાર માં એક્મેવ છે. છેલ્લે એટલુ જ કે સોહાર માં આવો અને મિલન ની મુલાકાત ના લો તો પ્રવાસ અધુરો ગણાય.

(2)
જયેશ ભાઈ વેદ્ અને રાજુભાઈ સંપટ્ ને કેમ ભુલાઈ. જેઓ સોહાર ના ગુજરાતીઓ ને એક સાથે જોડવા નું કાર્ય કરતાં આવ્યા છે અને કરે છે. બે વર્ષ પહેલાં તેઓ એ ફાર્મ હાઉસ માં સફળ ગેટ ટુ ગેધર રાખ્યું હતુ જે આજે પણ દરેક ને યાદ છે. જેમાં નાના બાળકો તેમજ મોટાં ઓ માટે પણ રમત રાખી હતી.

આયોજન માં સવારે ચા-નાસ્તો બપોર નુ લંચ અને થોડા આરામ પછી ની રમતો જેવી કે બાળકો માટે આઉટ્ડોર રમત અને મોટાઓ માટે અંતાક્શરી જેવી રમતો રાખી ને એ આયોજન ની સફળતાં જ્ તેમની કાર્ય કુશલતાં કહે છે.

તાજેતર માં કુકિંગ સ્પર્ધા અને બાળકો માટે ફેંસિ-ડ્રેસ જેવી સ્પર્ધા રાખી હતી જેને પણ સુન્દર પ્રતિસાદ મળ્યો હતો.

દરેક ને સાથે લાવવાનુ કામ એ સમય માંગી લે એવું છે. જયેશભાઈ અને રાજુભાઈ એ આ કાર્ય દર વર્ષે વધુ ને વધુ દમદાર અને સફળ બનાવે એજ શુભેછા.

સોહાર ના દરેક ગુજરાતીઓ ને એક સાથે અને એક મંચ પર લાવવાનું કામ હોય તો એનો જશ આપણે જયેશ ભાઈ અને રાજુભાઈ ને આપવો જ ઘટે.

આવા વ્યક્તિ થી આપણ ને અજાણ્યો દેશ પણ પોતિકો લાગે.

ડિસેમ્બર 6, 2010 Posted by | General | 1 ટીકા

Tomato Story – Posted by M.B.Sukhadwala

Tomato Story

A Jobless man applied for the position of ‘office boy’ at Microsoft.
The HR manager interviewed him then watched him cleaning the floor as a test.

‘You are employed’ he said. Give me your e-mail address and I’ll send you the application to fill in, as well as date when you may start.

The man replied ‘But I don’t have a computer, neither an email’.

‘I’m sorry’, said the HR manager. If you don’t have an email, that means you do not exist. And who doesn’t exist, cannot have the job.’

The man left with no hope at all. He didn’t know what to do, with only $10 in his pocket. He then decided to go to the supermarket and buy a 10Kg tomato crate.
He then sold the tomatoes in a door to door round. In less than two hours,
he succeeded to double his capital. He repeated the operation three times,
and returned home with $60.

The man realized that he can survive by this way, and started to go everyday earlier, and return late. Thus, his money doubled or tripled everyday.

Shortly, he bought a cart, then a truck, and then he had his own fleet of delivery vehicles.

5 years later, the man is one of the biggest food retailers in the US
He started to plan his family’s future, and decided to have a life insurance.

He called an insurance broker, and chose a protection plan.
When the conversation was concluded the broker asked him his email.
The man replied,’I don’t have an email.’
The broker answered curiously, ‘You don’t have an email, and yet have succeeded to build an empire. Can you imagine what you could have been if you had an e mail?!!’ The man thought for a while and replied, ‘Yes, I’d be an office boy at Microsoft!’
Moral of the story

Moral 1
Internet is not the solution to your life.

Moral 2
If you don’t have Internet, but work hard, you can be a millionaire.

Moral 3
If you received this message by email,
you are closer to being an office boy/girl, than a millionaire……….

નવેમ્બર 6, 2010 Posted by | અંગ્રેજી વાર્તા | Leave a comment